Odpowiedzialność jednostki zdrowia za szkody wyrządzone przez leki. - Odpowiedzialność za lek

Odpowiedzialność za lek

Lekarz  i podmiot  leczniczy nie odpowiadają za niepożądane  uboczne skutki leku. Za szkodę wyrządzoną pacjentowi odpowiedzialność może ponosić wówczas producent na zasadzie ryzyka zgodnie z przepisami o odpowiedzialności za produkt (art. 4491 i n. k.c.), chyba że skutki te ujawniły sic na skutek postępu nauki i dane państwo wyłączyło odpowiedzialność za ryzyko rozwoju z art. 449(3) § 2 k.c.).

Jeżeli jednak skutki te były do przewidzenia przez lekarza na skutek wadliwego sposobu stosowania leku lub stosowania go u niewłaściwego pacjenta (który nie został należycie zbadany) albo nie do przewidzenia ze względu na brak wiedzy lekarza o właściwościach leku lub skutkach ubocznych leku, o czym mógł i powinien wiedzieć, to odpowiedzialność za szkodę lekarza i podmiotu leczniczego będzie miała podstawy prawne.

Lekarz ma obowiązek wszystko wiedzieć o lekach w zakresie aktualnych informacji farmaceutycznych dostarczanych każdemu lekarzowi, a co najmniej umieszczonych w ulotkach dołączonych do leku. Informacje i ostrzeżenia podane przez producenta na ulotce, z którymi pacjent może sic zapoznać, mogą nie zwolnic lekarza od odpowiedzialności, gdyż nie każdy pacjent ze względu na wykształcenie, stan psychiczny i stan zdrowia może je zrozumieć i właściwie ocenić. Ponadto lek może by stosowany w rożny sposób (doustnie lub w formie iniekcji), w rożnych dawkach w zależności od stanu pacjenta, w polaczeniu z innymi lekami.

Decyduje o tym lekarz uwzględniając stan zdrowia pacjenta, zaawansowanie choroby i potrzeby terapeutyczne. Błędem w sztuce lekarskiej jest np. przepisanie pacjentce cierpiącej na astmę oskrzelową pyralginy w postaci iniekcyjnej do zastosowania w domu drogą doustną, bez przewidzenia możliwości wystąpienia wstrząsu anafilaktycznego i braku możliwości udzielenia fachowej pomocy medycznej.

Lekarz (a także szpital) zobowiązany zachować staranność w każdym przejawie kontaktu z  pacjentem i  na każdym etapie leczenia, tj. zarówno przy przeprowadzaniu badań  diagnostycznych i czynności technicznych zmierzających do rozpoznania, jak i podczas leczenia. Wymóg zachowania staranności w działaniu dotyczy także szeroko rozumianego obowiązku zapewnienia pacjentowi bezpieczeństwa i higieny w czasie pobytu w zakładzie leczniczym. Staranność ta powinna być  szczególnie wysoka ze względu na profesjonalny (fachowy) charakter działań lekarza (zakładu leczniczego), przedmiot czynności medycznych, który stanowią zdrowie i życie, a także okoliczność, iż konsekwencje nieprawidłowego działania lekarza (szpitala) są zazwyczaj poważne, a często nawet nieodwracalne (standard profesjonalisty,  art. 355 § 2 k.c.). 

Podstawa prawna:

Ustawa kodeks cywilny ( Dz.U z 1964 Nr 16 poz. 93 ze zm.)

Ustawa Prawo farmaceutycznego ( Dz.U z 2008 Nr 45 poz. 271 ze zm.)